ΚΩΣΤΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ
Share on facebook
Share on twitter
Share on facebook
Share on twitter
Share on email

Αν δεν αλλάξει τίποτα στα ΑΕΙ

Η κυβέρνηση μειώνει τον αριθμό των εισακτέων και οδηγεί σε κλείσιμο πανεπιστημιακών τμημάτων. Ας υποθέσουμε ότι τα μέτρα αποσύρονται και τα πράγματα παραμένουν ως έχουν. Στο Πανεπιστήμιο θα μπουν όσοι και πέρσι. Εμείς όμως θα εστιάσουμε σε έναν μαθητή από το Αιγάλεω

Ο Νάσος είναι 17 ετών, μαθητής της Γ’ Λυκείου. Είναι φανταστικό πρόσωπο, δεν υπάρχει πουθενά αλλού εκτός από αυτή τη σελίδα. Δηλαδή βρίσκεται μπροστά σας. Ζει μαζί με τους γονείς του σε ιδιόκτητο διαμέρισμα στο Αιγάλεω, σε μία κάθοδο της οδού Θηβών. Ο πατέρας του είναι οδηγός στον ΟΑΣΑ. Η μητέρα του εργάζεται σε σούπερ μάρκετ. Ο Νάσος δεν είναι καλός μαθητής. Βρίσκεται λίγο πιο κάτω από το μέτριο, ενώ στα βασικά μαθήματα η βαθμολογία του βυθίζεται σε μονοψήφια. Θα μπορούσες να πεις ότι δεν παίρνει τα γράμματα, αλλά έτσι θα αδικούσες και τον ίδιο και την αλήθεια. Απλώς βαριέται. Η Φυσική και τα Μαθηματικά τον εγκλωβίζουν σε καλούπια αυστηρών νόμων. Η Χημεία έχει πολύπλοκους κανόνες που δεν μπορεί να προσπεράσει. Τα Αρχαία είναι νεκρά, τα Λατινικά αδιάφορα και η Ιστορία μιλάει για το παρελθόν σε παιδιά που έχουν όλο το μέλλον μπροστά τους. Στον Νάσο αρέσουν οι υπολογιστές, το gaming με πολλές παύσεις για να χαζεύει τα γραφικά, τρελαίνεται να φτιάχνει και να ανεβάζει memes με πρωταγωνιστές σειρών και δουλεύει το photoshop με τη χάρη μερακλή τεχνίτη.

Δεν θέλει να πάει στο Πανεπιστήμιο. Πρώτον γιατί βαριέται. Και δεύτερον επειδή δεν ξέρει τι θα ήθελε να σπουδάσει. Μάλλον τίποτα. Ίσως και τα πάντα. Η κυβέρνηση είχε θεσπίσει την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο. Αυτό θα κρατούσε εκτός ΑΕΙ καμιά τριανταριά χιλιάδες υποψηφίους. Αναπόφευκτα θα έκλειναν και σχολές που λειτουργούσαν είτε χωρίς φοιτητές, είτε χωρίς καθηγητές. Ήταν μία κίνηση που έδειχνε λογική. Στο κατώφλι της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης, προέχει η αναδιάρθρωση και ο εξορθολογισμός των σπουδών. Δεν υπάρχει λόγος να κοροϊδευόμαστε. Ωστόσο οι διαμαρτυρίες της αντιπολίτευσης και οι κραυγές από τον νομό Ηλείας, που θα έμενε χωρίς πανεπιστημιακό τμήμα, έκαναν το σχέδιο μία μπάλα χαρτί στα πόδια της Νίκης Κεραμέως. Ευτυχώς. Είναι δυνατόν η κοιτίδα των Ολυμπιακών Αγώνων να μην έχει Πανεπιστήμιο; Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Θα μείνουν όλα ως έχουν. Άλλωστε, όπως είπε και ο Τσίπρας, αν μειωθούν οι εισακτέοι και κλείσουν τμήματα, οι νέοι θα οδηγηθούν σε ιδιωτικές σχολές. Ο Νάσος μας, λοιπόν, την πάτησε. Θα μπει στο Πανεπιστήμιο. Ο μόνος τρόπος για να μείνει εκτός, είναι να δώσει κόλλα μόνο με το όνομά του, την ενδεκάδα του Θρύλου ή ένα σχήμα που θα είναι ανάμεσα στο φύλλο της κάνναβης και στον ήλιο του ΠΑΣΟΚ. Αλλά άντε να το εξηγήσει μετά στους γονείς. Ο πατέρας του έχει μπουκάλι κρασί στην άκρη, να το ανοίξει τη μέρα που ο γιος του θα μπει στο Πανεπιστήμιο. Θα κατέβει στις εξετάσεις χωρίς άγχος και χωρίς να έχει ανοίξει βιβλίο.

Για τα δεδομένα του, ο Νάσος, θα παίξει καλή μπαλίτσα στις Πανελλαδικές. Τον Ιούνιο θα τα πάει καλά στην Έκθεση, ματσάκι που θα του δώσει μία ισοπαλία, η οποία σε συνδυασμό με κάτι τριόδια θα ανοίξει διάπλατα τις πόρτες του τμήματος Περιφερειακής και Οικονομικής Ανάπτυξης στην όμορφη Άμφισσα που, όταν την έλεγαν Σάλωνα, εκεί έσφαζαν αρνιά. Στο σπίτι στο Αιγάλεω η συγκίνηση θα ποτίσει σαν υγρασία τον τοίχο του σαλονιού. Ο πατέρας θα ανοίξει τα χέρια όπως ο Ιησούς πάνω από το Ρίο. (Η τελευταία φορά που αγκάλιασε τον γιο του ήταν στο γκολ του Ελ Αραμπί στο Emirates.) Και το κοτόπουλο θα μπει στον φούρνο έχοντας στη ράχη γλυκά δάκρυα της μάνας. Η οικογένεια έβαλε παιδί στο Πανεπιστήμιο. Και εκτός των άλλων, κανένα κολέγιο δεν θα τους φάει τα λεφτά. Ο Νάσος το πρώτο που θα σκεφτεί είναι η αναβολή στράτευσης. Ωραίο πράγμα. Μετά θα ανοίξει το Google maps για να δει που πέφτει η Άμφισσα.

Το ταξίδι στην όμορφη ακαδημαϊκή περιπέτεια του Νάσου θα ξεκινήσει ένα πρωινό στα τέλη Σεπτεμβρίου, στο ΚΤΕΛ Φωκίδας. Μαζί με τη μητέρα του και δύο μπόγους πράγματα θα φύγει για Άμφισσα, να ψάξουν για σπίτι. Είναι η μέρα που μία μικρή κηλίδα από αίμα εμφανίστηκε στο παντελόνι του πατέρα, πάνω στην τσάντα της μητέρας και στο μέσον της πόρτας του ψυγείου. Θα βρουν δωμάτιο με δικό του μπάνιο στη σοφίτα μίας οικογενειακής κατοικίας. Στα 200 ευρώ και με την υπόσχεση της σπιτονοικοκυράς να έχει το νου της και, πότε-πότε, κανένα πιάτο με σπιτικό φαγητό. Internet δεν θα πιάνει στη σοφίτα. Καλύτερα, για να μην αποσπάται η προσοχή από τα μαθήματα. Θα έχει και άλλα 300 ευρώ χαρτζιλίκι. Μια χαρά. Θα ενισχύσουν αυτό που θα σπουδάσει το παιδί. Την περιφερειακή ανάπτυξη. Ο Νάσος θα αντέξει τρία χρόνια στην Άμφισσα. Ο οικογενειακός προϋπολογισμός θα χάσει είκοσι χιλιάρικα. Τον Ιούνιο του 2024 θα επιστρέψει στο Αιγάλεω. Και στο οικογενειακό συμβούλιο γύρω από το τραπέζι της κουζίνας, ο πατέρας θα ανακοινώσει ότι μίλησε στον προϊστάμενο, μήπως βρεθεί κάτι για τον μικρό.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ...

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΜΕ TAGS

[tag_groups_alphabet_tabs exclude_letters=”” hide_empty=1 smallest=16 largest=26]